پایان نامه درباره تبلیغات شرکت/ورود وسایل ارتباط جمعی

ورود وسایل ارتباط جمعی

تحولاتی که در روند تبلیغات بازرگانی در ایران پس از ورود وسایل ارتباط جمعی اتفاق افتاد، می توان به شش مرحله تقسیم کرد:

مرحله اول آغاز چاپ اعلان های تبلیغاتی: در ششمین شماره از روزنامه وقایع اتفاقیه در سال 1851 میلادی، برای اولین بار آگهی مطبوعاتی در ایران به چاپ رسید.

مرحله دوم چاپ آگهی های تبلیغاتی به شیوه امروزی و تاسیس اولین آژانس های تبلیغاتی در ایران.

مرحله سوم ورود یک سری کالاهای جدید به بازار (پودر لباسشویی فاب، کلینکس، پپسی کولا)، تبلیغ انواع داروهای تقویتی، مسکن و ترک اعتیاد، چاپ پوسترهای تبلیغاتی رنگی، تابلوهای نئون، بروشورها و کاتالوگ های رنگی وارداتی، انجام اولین تحقیقات بازاریابی، ورود آگهی به رادیو ایران (از 1956)، اولین آگهی انتظاری (بتون آرمه)، ورود آمریکا به بازار ایران تحت تاثیر اصل 4 ترومن و درگیری ایران و انگلیس بر سر ملی شدن صنعت نفت،  قرار گرفتن کالاهای آمریکایی در صدر آگهی های مطبوعاتی کالاهای خارجی در اواخر این دوره.

مرحله چهارم از ورود آگهی به تلویزیون ایران تا وقوع انقلاب اسلامی:  در سال 1337 ه . ش نخستین فرستنده تلویزیونی در ایران از سوی بخش خصوصی، (توسط شخصی به نام پاسال)،تاسیس شد که منبع تامین هزینه های آن، درآمد حاصل از آگهی تجاری بود. رشد صنایع مونتاژ، رشد قیمت نفت و افزایش واردات کالاهای مصرفی، تاسیس آژانس های جدید تبلیغاتی، تاسیس تلویزیون دولتی، ورود تلویزیون رنگی، تاسیس سینماهای جدید و متعدد، انتشار مجلات سرگرم کننده متنوع با چاپ جدید و تقویت ارزش های تجددخواهی در کشور، تولید فیلم های تبلیغاتی ایرانی، ورود جایزه به آگهی های بازرگانی، رشد آگهی های موزیکال ایرانی، استفاده افراطی از نمادهای مبتذل و سکس، و ورود درس تبلیغات بازرگانی به برخی از دانشکده های کشور از مهمترین تحولات این دوره هستند.

مرحله پنجم از پیروزی انقلاب تا پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران: در این دوره تبلیغات بازرگانی کاهش چشمگیر داشت که دلایل آن عبارت بودند از: منفی تلقی شدن ارزش هایی مانند غربزدگی، مصرف گرایی، تجدد، تفاوت طبقاتی، سرمایه داری و …( که مفاهیم مرتبط با تبلیغات بازرگانی هستند)، اعلام ملی شدن بیشتر صنایع مونتاژ و مادر و تغییر مدیریت و مالکیت این شرکت ها، تحریم اقتصادی، ضعف مدیریت صنایع ملی شده و افزایش سریع جمعیت و در نتیجه کاهش تولید و افزایش تقاضا، کاهش محیط انتشار آگهی، تغییرات در ایدئولوژی حاکم، عدم توانایی تلویزیون در انطباق سریع با این تحولات و کاهش حجم ساعات پخش تلویزیون، حمله عراق، تشدید تحریم های اقتصادی و برقراری سیستم کوپنی، انتقال سیستم توزیع کالاها به مراکز دولتی و از بین رفتن تنوع مارکهای مختلف و فقدان رقابت، ممنوعیت ورود کالاهای خارجی. در این دوره، بیشتر آگهی ها در مطبوعات منتشر می شدند.

مرحله ششماز خاتمه جنگ تحمیلی تاکنون: با تغییر نظام اقتصادی به یک اقتصاد باز مبتنی بر رقابت و انتقال واردات بازرگانی از مراکز تهیه و تولید دولتی به بخش خصوصی و مجوز ورود کالاهای خارجی، سهم آگهی های بازرگانی در مطبوعات افزایش یافت، پخش آگهی در تلویزیون مجدداً آغاز شد و تبلیغات در سطح خیابان ها و دیوارها، بدنه اتوبوس ها و سینماها توسعه یافت.

2-5- نقش ارتباطات در تبلیغات

از دﯾﺪﮔﺎه ﻋﻠﻤﯽ، ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت ﺑﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪای از ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ، روﺷﻬﺎ، اﺑﺰار و فعالیت­هایی ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﺪن ﻣﺰاﯾﺎ، ﻣﻨﺎﻓﻊ، ﻣﻀﺮات و وﯾﮋﮔﯽﻫﺎی اﺷﯿﺎ، ﮐﺎﻻﻫـﺎ، ﻣﺤـﺼﻮﻻت، ﺧـﺪﻣﺎت، ﺗﺠﺎرت، ﻃﺮﺣﻬﺎ، ﭘﺪﯾﺪهﻫﺎ، اﻓﮑﺎر، ﻧﮕﺮﺷﻬﺎ و ﻋﻘﺎﯾﺪ، ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎ، ﻧﻬﺎدﻫﺎی اﺟﺘﻤـﺎﻋﯽ و ﺟﺎﻣﻌـﻪ ﺑﻪﮐﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد. ﺗﺒﻠﯿﻎ در ﻣﻔﻬﻮم ﮐﻠﯽ، رﺳﺎﻧﺪن ﭘﯿﺎم ﺑﻪ دﯾﮕﺮان از راه ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒـﺎط ﺑـﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﯾﺠﺎد ﺗﻐﯿﯿﺮ و دﮔﺮﮔﻮﻧﯽ در داﻧﺶ، ﻧﮕﺮش و رﻓﺘﺎر ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﻪ ﻋﻨﺼﺮ ﭘﯿﺎم ﮔﯿﺮﻧﺪه (ﻣﺨﺎﻃﺐ)، ﭘﯿﺎم دﻫﻨﺪه (رﺳﺎﻧﻪ) و ﻣﺤﺘﻮای ﭘﯿﺎم ﻣﺒﺘﻨﯽ اﺳﺖ. در ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت، ﺗﻨﻬﺎ رﺳـﺎﻧﺪن ﯾﮏ اﯾﺪه ﭘﺎﯾﺎن ﮐﺎر ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ اﻗﻨﺎع ﯾﺎ ﺗﺮﻏﯿﺐ ﻣﺨﺎﻃﺐ در ﺟﻬﺖ دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﻫـﺪف ﺧـﺎص ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ اﺳﺖ. ﭘﺲ ﭘﺎﯾﻪ اﺻﻠﯽ ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت ارﺗﺒﺎﻃﺎت اﺳﺖ.

2-6- ارتباط

تاریخ اندیشه‌های ‏ارتباطاتی تعاریف متعدد و مختلفی را از‏‎‎سوی صاحب‌نظران، ‌پژوهشگران و نویسندگان ارتباطات در خود جای داده است. ‌هر یک از اندیشمندان با توجه ‌‌‌به ‌‌زاویه ‌دید و اهمیتی که ‌‌برای عناصر ‏ارتباطات قائل‌هستند آن راتعریف کرده‌اند، در این میان دو تعریف از مقبولیت خاصی‌ برخوردار است.

تعریف اول؛ ارتباط را فرایندی می‌داند که به واسطه‌ی آن ارتباط گر یا فرستنده از طریق یک رسانه یا مجرا پیامی را با تاثیراتی معین به گیرنده‌ می‌رساند.

تعریف دوم؛ ارتباط را کنشی اجتماعی می‌داند که افرادی از یک فرهنگ مشخص در واکنش به تجربه خود از واقعیت به مبادله‌ِ معانی می‌پردازد.

با این وجود ‌نمی‌توان تعریف واحدی از ارتباط که ‌همه افراد‌‌ را قانع کند، ارائه ‌داد. شاید ‌هم اصلاً ‏چنین تعریفی وجود نداشته‌ باشد.