دانلود پایان نامه شبکه های ارتباطی، آسیب های اجتماعی

دانلود پایان نامه

اثرات گردشگری بر نواحی دهاتی

با در نظر گرفتن وجود فعالیت گردشگری و رابطه و تعامل نزدیک اون با فعالیت های جور واجور اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، بالطبع اثرات اون می تونه بسیار جور واجور و گسترده باشه و به خاص بر محیط محلی و جوامع میزبان اثرات عمیقی برجای می گذارد. اثرات اجتماعی- فرهنگی گردشگری می تونه به صورت مثبت و یا منفی باشه. در نقاطی که گردشگری در حال رشده، اثرات فرهنگی- اجتماعی مثبت و مهم گردشگری در جوامع بومی یعنی خودکفایی و تقویت اقتصاد محلی، احترام بیشتر به جامعه محلی و فرهنگ اون ها، سرمایه گذاری دوباره درآمد گردشگری در منابع فرهنگی، تقویت و موندگاری سنت های فرهنگی، افزایش اندازه درک و مدارا بین فرهنگ ها به خاص از راه اجرای موسیقی، عرضه صنایع و هنرهای محلی، نوع زندگی بومی، خونه و بقیه تجربیات زندگی دهاتی و اثرات منفی گردشگری بر جوامع محلی می تونه شامل محرومیت از بعضی امتیازات رفاهی واسه جامعه میزبان، فشار درخواست واسه منابع کم پیدا مثل آب آشامیدنی، وابستگی بیش ازاندازه نواحی میزبان به گردشگری، رفتار ناجور و نبود حساسیت فرهنگی گردشگران باشه. برنامه ریزی واسه گردشگری پایدار یکی از موضوعات موردبحث میان محققان و مجریان امر گردشگریه. به طورکلی هدف از برنامه ریزی و مدیریت گردشگری دهاتی ایجاد توازن بین درخواست و توانایی های اینه تا این که موجب کاهش نا آرومی شه و بدون این که منابع داهات رو به کاهش بذارن از داهات بیشترین به کار گیری شه. باید گفت که : – همه مشاغل محلی گردشگری مستقیماً واسه جوامع محلی به درد بخور نیستن، به خاص وقتی که علاقه مندانی بیرون از داهات در پیشرفت گردشگری فعالیت و رقابت می کنن؛ – توقع بازدیدکنندگان نواحی دهاتی کمتر از گردشگران جای های شهری یا ساحلی نیس و پس اون ها هم درخواست شکل های جور واجور جورواجور جاذبه ها و امکانات باکیفیت مطلوب رو دارن؛ – گردشگری می تونه راه حل مؤثری واسه اصلاح و تجدید زندگی نواحی دهاتی باشه؛ – هر کدوم از سیاست های گردشگری باید با سیاست های گسترده تر در این مورد هماهنگ باشه؛ – می توان از گردشگری به عنوان یه کارگشا یا توجیهی واسه بهبود خدمات عمومی، پایه ای و حمل ونقل در نواحی دهاتی به کار گیری کرد؛ و از نظر منطقه ای مهم ترین شکل پیشرفت گردشگری، الگوییه که طبق همکاری ناحیه ای و بین منطقه ای استوار باشه. گردشگری خونه های دوم هم مثل دیگه الگوهای گردشگری دهاتی می تونه اثرات زیادی بر نواحی دهاتی داشته باشه. در بعضی موارد این اثرات سودمنده. مثلا ممکنه مساکن قدیمی در روستاها بازسازی و یا تبدیل به مساکن جدید شن که علاوه بر زیباسازی روستاها، واسه مردم روستاها هم زمینه اشتغال موقت و یا دائمی جفت و جور کنن. درآمد فروشگاه های محلی رو بالا ببرن و تسهیلات دیگری جفت و جور کنه. بااین حال گسترش خونه های دوم می تونه اثرات منفی بر نواحی دهاتی داشته باشه. گسترش خونه های دوم می تونه با برهم زدن زیبایی چشمی روستاها و تخریب پوشش گیاهی، به محیط روستاها آسیب برسونه. در گسترش خونه های دوم در نواحی دهاتی به زیبایی و توازن اون ها توجه کمی شده . البته اثرات اجتماعی مالکیت خونه های دوم باید بیشتر موردتوجه قرار گیرد؛ به خاص این که: – گسترش خونه های دوم امکان ساخت خونه واسه مردم محلی رو کاهش می دهد. این مورد در مناطقی که سیاست های برنامه ریزی ساخت مساکن جدید رو محدود می کنه، بیشتر مشاهده می شه؛ – افزایش درخواست خرید خونه های دوم در نواحی دهاتی قیمت این خونه ها رو به حدی بالا می برد که مردم محلی توان خرید خونه رو ندارن؛ – جوانان به دلیل مشکلات سکونت در جوامع محلی، به شهرها مهاجرت می کنن و اینجوری ساختار اجتماعی جوامع دهاتی برهم می خورد؛ و جمله ثروتمندان غیر دهاتی به نواحی دهاتی می تونه دلیل خشم افراد محلی شه و فرهنگ اون ها رو کمرنگ کنه؛ با اینکه خیلی از تحقیقات نشون داده که صاحبان خونه های دوم تلاش می کنن خود رو با جوامع محلی وقف بدن. پس یکی از مسائلی که برنامه ریزان گردشگری دهاتی با اون روبه رو ان، ایجاد توازن بین درخواست ساکنان پولدار شهری واسه خرید یا ساخت خونه های دوم در نواحی دهاتی با نیازای جوامع محلی در مورد تأمین مسکنه. چند نکته در پیشرفت پایدار گردشگری دهاتی پیشرفت پایدار گردشگری، پیشرفت ایه که در اون توازن و تعادل، حفظ ارزش ها و کیفیت اخلاقیات و اصول اقتصادی و هم مزیت های اقتصادی همه به همراه هم دیده شده و تلاش می شه تا پیشرفت ای عالی و متعادل و همه جانبه جانشین پیشرفت فقط اقتصادی شه. در این دیدگاه پیشرفت گردشگری با به کار گیری منابع موجود به گونه ایه که علاوه بر جواب دادن به نیازای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و قوانین قانونی جامعه و انتظارات گردشگران بشه وحدت و اتحاد، هویت فرهنگی، سلامت محیط زیست، تعادل اقتصادی و رفاه مردم محلی رو تأمین کرد. پس پیشرفت گردشگری در نواحی دهاتی ازیک طرف می تونه نقش مهمی در جور واجور سازی اقتصاد جوامع دهاتی داشته و جفت و جور کننده بستر و زمینه ساز پیشرفت پایدار دهاتی باشه و از طرف دیگر وسیله ای واسه تحریک رشد اقتصاد ملی (از راه شکست دادن انگاره های پیشرفت نیافتگی و بهبود استانداردهای زندگی مردم محلی) به حساب آید. به هرحال اگه گردشگری دهاتی و مالکیت خونه های دوم طوری مناسب برنامه ریزی و
پول-نام-تصویر
مدیریت شه، می تونه خالق یا محرک یه پروسه پیشرفت یافته واسه حصول به پایداری پی
شرفت در نواحی دهاتی و هم پایداری جوامع محلی در کلیه زیرشاخه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خود صنعت گردشگری باشه. در بعضی از کشورها، گردشگری دهاتی از راه مالکیت (و نه اجاره) خونه های دوم، ابزاری واسه پیشرفت پایدار نواحی دهاتی بوده. با در نظر گرفتن دیدگاه ها و عقیده ها جور واجور در مورد گردشگری دهاتی می توان بیان داشت که گردشگری دهاتی از یه سو با جفت و جور آوردن فرصت های جدید واسه خیلی از روستاها به عنوان وسیله ایه که به جوامع دهاتی زندگی دوباره می دهد و موجب پیشرفت این نواحی می شه و این سکونتگاه ها رو پابرجا نگه می داره و از طرف دیگه پیشرفت بدون برنامه ریزی اون دلیل آسیب های اجتماعی و زیست محیطی در سکونتگاه های دهاتی می شه. البته این که کدوم یه از الگوهای گردشگری دهاتی مالکیت خونه های دوم، اجاره خونه های دوم، اقامت در مراکز اقامتی دهاتی و … نقش بیشتری می تونه در پیشرفت پایدار نواحی دهاتی داشته باشه، بستگی به امکانات و شرایط محلی و هم چگونگی برنامه ریزی و مدیریت گردشگری در هر ناحیه داره. خونه های دوم از آثار و نتیجه های گردشگری در نظام کالبدی و بافت سکونتگاهی روستاهاییه که پذیرای گردشگران و موندگاری موقت اون ها واسه بهره گیری از چشم اندازه ها و شرایط مطلوب روستاها هستن. در کشورمون و در نواحی کوهستانی شمال کشور، با اینکه نفوذ و گسترش اتفاق خونه های دوم بسیار قدیمه، ولی در دهه گذشته تحت اثر بهبود شبکه های ارتباطی و شناساندن توانمندی های این مناطق و در کنار اون اشباع محدوده های جلگه ای و ساحلی، روند گسترش اون سرعت زیادی داشته. همون طوری که گفته شد اگه گردشگری دهاتی و مالکیت خونه های دوم طوری مناسب برنامه ریزی و مدیریت شه، می تونه خالق یا محرک یه پروسه پیشرفت یافته واسه حصول به پایداری پیشرفت در نواحی دهاتی و هم پایداری جوامع محلی در کلیه زیرشاخه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خود صنعت گردشگری باشه. گردشگری دهاتی بخشی از بازار گردشگری و منبعی واسه اشتغال و درآمد بوده و می توان اون رو وسیله مهمی واسه پیشرفت اقتصادی- اجتماعی و اکولوژیکی جوامع محلی به حساب بیاره. به منظور نابود کردن اثرات منفی حاصل از گردشگری خونه های دوم در نواحی دهاتی هم لازمه برنامه ریزان گردشگری دهاتی با به کار گیری راهکارهایی در جهت ایجاد توازن بین درخواست ساکنان پولدار شهری واسه خرید یا ساخت خونه های دوم در نواحی دهاتی با نیازای جوامع محلی در مورد تأمین خونه قدم بردارن و از نابودی بافت قدیمی و کالبدی روستاها و محیط زیست خوشگل و بکر این نواحی جلوگیری کنن و زمینه های اشتغال دهاتی رو از راه کارآفرینی واسه ساکنان محلی جفت و جور کنن تا به اقتصاد مردم محلی هم کمک کنه. با امید به اینکه با خونه های دوم بیش تر از قبل آشتی کنیم و تماشاگر آلودگی کم تر و تخریب کم تر بافت دهاتی ایران در میدون گردشگری پایدار باشیم. جفت و جور شده در سایت ما

  نفش هوش عاطفی در تفکر و رفتار انسان