تکنولوژی و کسب وکار:

درگذشته ارزش یک سازمان با عوامل زمین، سرمایه و تجهیزات سنجیده می شد. اما امروزه تکنولوژی و دانش فنی که در انسانها وسیستم های توسعه ان نهاده شده ارزش سازمان را تعیین می کنند. (کوئین، 1996) نظریه ای را مطرح می نماید که بر اساس ان فعالیت شرکتها در چهار سطح از تکنولوژی دسته بندی می شود:

 

  1. دانائی اشراقی (know –what )

یک اصل اساسی و قابلیت ممتاز است اما برای موفقیت در کسب و کار کافی نیست.

  1. تجربه پیشرفته (know-how )

کاربرد یادگیری های اکادمیک در عملیات اجرایی است.

  1. درک سیستمی (know-why )

یک دانایی علت و معلولی است.

  1. خلاقیت ذاتی (care – why )

شامل تمایلات، انگیزه ها و قدرت تطبیق است که برای کسب موفقیت لازم هستند.(کوئین،1996،مدیریت برآینده باتکنولوژی فردا،محمودزاده،ا،1380)

  • 2-2-5-طبقه‌بندی تکنولوژی:

 

به منظور ایجاد درک فرهنگ واژگانی مشترک، طبقه‌بندی زیر از تکنولوژی صورت گرفته است:

 

الف – تکنولوژی جدید                                                                                          New Technology

 

یک تکنولوژی جدید، هر نوع تکنولوژی جدیداً تولید یا اجرا شده‌ای است که اثری بارز و مشخص بر روش تولید کالاها یا ارائه خدمات توسط یک شرکت را دارد. نمونه چنین تکنولوژی‌های، یک نرم‌افزار کامپیوتری جدید است که می‌تواند نقشه‌های مهندسی ترسیم کند و لذا جایگزین ترسیم دستی شود. لزومی ندارد که این تکنولوژی برای دنیا جدید باشد، بلکه همین که برای شرکت جدید باشد کافی است. تکنولوژی جدید، اثری عمیق بر عبور بهره‌وری و حفظ جایگاه رقابتی یک شرکت دارد.

 

ب – تکنولوژی نوظهور                                                                                 Emerging Technology

یک تکنولوژی نوظهور، هر نوع تکنولوژی است که هنوز به طور کامل تجاری و به بازار عرضه نشده است، اما ظرف حدود 5 سال آینده این چنین خواهد شد. ممکن است در حال حاضر کاربرد آن محدود باشد، اما انتظار می‌رود در آینده به شکل قابل ملاحظه‌ای تکامل یابد. نمونه‌های تکنولوژی نوظهور عبارتند از مهندسی ژنتیک، نانو تکنولوژی، ابررسانایی و اینترنت به عنوان جایگزین برای کامپیوتر شخصی.

 

ج- تکنولوژی پیشرفته                                                                                           HighTechnology

 

واژه تکنولوژی پیشرفته به تکنولوژی‌های مدرن یا پیچیده اطلاق می‌شود. طیف گسترده‌ای از صنایع که مشخصاتی خاص دارند از این تکنولوژی‌ها استفاده می‌کنند. اگر شرکتی ویژگی‌های زیر را دارا باشد، آن گاه آن را شرکت بهره‌مند از تکنولوژی پیشرفته می‌نامند:

 

  • از کارکنان با تحصیلات بالا استفاده می‌کند. تعداد زیادی از کارکنان آن را دانشمندان و مهندسان تشکیل می‌دهند.
  • تکنولوژی اش با سرعت بیشتری از دیگر منابع در حال حاضر تغییر است.
  • با نوآوری تکنولوژیک، رقابت می‌کند.
  • بودجه تحقیق و توسعه آن بالاست.
  • می‌تواند از تکنولوژی برای رشد سریع استفاده کند.

 

د-تکنولوژی بسیط                                                                                               Low Technology

 

واژه تکنولوژی بسیط به آن دسته از تکنولوژی‌هایی اطلاق می‌شود که در بخش‌های بزرگی از جامعه انسانی گسترده شده‌اند. بسیاری از صنایع که ویژگی‌های زیر را دارند، از این نوع تکنولوژی استفاده می‌کنند:

 

  • آنها از کارکنانی با سطح آموزش یا مهارت نسبتاً پایین استفاده می‌کنند.
  • آنها از عملیات دستی یا نیمه خودکار استفاده می‌کنند.
  • مخارج تحقیقی آنها پایین است. (زیر میانگین صنعت)
  • پایه تکنولوژی مورد استفاده با ثبات است و چندان تغییر نمی‌کند.
  • محصولات تولید شده، عمدتاً از نوعی هستند که نیازهای اساسی انسان را تأمین می‌کنند؛ نیازهایی چون غذا، مسکن، پوشاک و خدمات اساسی انسان.

 

ه – تکنولوژی متوسط                                                                                       Medium Technology

 

تکنولوژی متوسط شامل مجموعه‌ای گسترده از تکنولوژی است که بین تکنولوژی‌های پیشرفته و تکنولوژی‌های بسیط قرار می‌گیرند. این واژه به تکنولوژی‌های بالغی اطلاق می‌گردد که در مقایسه با دیگر تکنولوژی‌ها، بیشتر و راحتتر تحت تأثیر انتقال تکنولوژی قرار می‌گیرد. صنعت خودکار و کالاهای مصرفی از جمله نمونه هایی‌اند که از، این نوع تکنولوژی بهره می‌گیرند.

 

و – تکنولوژی مناسب                                                                                 Appropriote Technology

 

از واژه تکنولوژی مناسب برای نشان دادن یک تناسب و هماهنگی خوب بین تکنولوژی مورد استفاده و منابع لازم برای بهره‌برداری بهینه از آن، استفاده می‌کند. این تکنولوژی می‌تواند از هر سطحی باشد(بسیط، متوسط یا پیشرفته).

مثلاً وقتی زیر ساختار لازم یا کارکنان ماهر وجود ندارد. استفاده از تکنولوژی پیشرفته غیر معقول و غیرمنطقی است. به کارگیری سطح مناسبی از تکنولوژی به بهره‌برداری و استفاده بهتر از منابع انسانی و کارآیی بیشتر فرآیند تولید منجر می‌شود.

 

ی – تکنولوژی کدگذار شده در مقابل تکنولوژی خاموش

Tacit Technlogy                                                                                              – TechnologyCodified

 

تکنولوژی را می‌توان حفظ و به نحوی مؤثر میان کاربران منتقل کرد، اگر به شکلی کدگذاری شود و رمزدار بیان شود. یک نقشه‌مهندسی، یک فرم‌کدگذاری شده برای بیان شکل، بعد و قدرت تحمل یک محصول می‌باشد.

تکنولوژی خاموش، دانشی است نامدرن و نانوشته.این تکنولوژی به روشی یکسان برای گروهی از مردم بیان و یا ارائه نمی‌شود و معمولاً بر پایه تجارب استوار است و لذا در ذهن سازندگانش باقی می‌ماند. طراحان این تکنولوژی، آنهایی‌اند که دانش فنی مورد نظر را در اختیار دارند.

 

از طرف دیگر، تکنولوژی کدگذاری شده به مردم امکان می‌دهد بدانند که یک تکنولوژی چطور کار می‌کند. اما همیشه به آنها نمی‌گوید که چرا آن تکنولوژی به آن شیوه عمل می‌کند.

(محمودزاده،الف،1380،مدیریت بر اینده باتکنولوژی فردا،چاپ اول،انتشارات انستیتوایزایران)