تجارت الکترونیک در ایران:/پایان نامه درباره تجارت الکترونیک و بیمه

تجارت الکترونیک در ایران:

در دودهه اخیر تحولات چشمگیری در عرصه فناوری اطلاعات و سیستمهای ارتباطی جهان به وجود آمده است . این تغییرات باعث گردیده تا برخی کشورهای کمتر توسعه یافته ، همچون ایران ، با درک زمینه های جدید ایجاد شده ، برنامه ریزی همه جانبه ای را به  کار گیرند تا با استفاده مناسب از این فرصتها به جهش توسعه ای دست یابند و با افزایش ضریب رشد اقتصادی و اجتماعی ، نه تنها فاصله خود را با کشورهای توسه یافته کمتر کنند ، بلکه در صورت توان به رقابت با آنان نیز بپردازند . در این میان تجارت الکترونیک جایگاه مهمی یافته است و ایران نیز ناگزیر در حال پیوستن به این عرصه است (عباس نژاد، 1382).

ایران با دارا بودن یک درصد جمعیت دنیا و همچنین یک درصد مساحت کره زمین ، تنها دارای سهم اقتصادی معادل یک سوم درصد است . این در حالی است که هزینه تجارت کالا در دنیا حدود شش تریلیون دلار است که طی سالهای اخیر معمولاٌ رشدی بین 89تا125 درصد داشته است . از این مقدار حجم تجارت جهانی سالانه حدود چهار تریلیون دلار آن از طریق تجارت الکترونیکی انجام می شود که نشان دهنده یک نسبت 2 به 3 بین تجارت الکترونیک و کل تجارت جهانی است و این به دلیل مزایایی است که تجارت الکترونیک به همراه دارد به طوری که با استفاده از آن حدود یک چهارم یا 250 میلیارد دلار صرفه جویی خواهد شد و می توان این رقم را برای تجارت خارجی ایران حدود300میلیون دلار در سال تخمین زد . لذا با توجه به تعلق این نرخ بالای رشد به تجارت الکترونیک و بی نصیب بودن ای ران از این تجارت قطعاٌ سهم ایران از تجارت جهانی از آنچه هم که امروز هست ، پایین تر خواهد آمد (نهاوندیان،1381).

اما ارزش مبادلات ایران چقدر است؟ طی سالهای 1375تا1378 ارزش جاری تولید ناخالص داخلی کشور بیش از دو برابر نقدینگی آن بوده است و لذا ارزش مبادلات در کشور دست کم دو برابر ارزش «تولید ناخالص داخلی» خواهد بود. به طوری که در لایحه برنامه سوم توسعه متوسط نرخ رشد سالانه تولید ناخالص داخلی 61درصد و متوسط نرخ رشد سالانه تورم 9/15 درصد پیش بینی شده است که در نتیجه ارزش جاری تولید ناخالص داخلی کشور در طول سالهای سوم توسعه با نرخ 22 درصد در سال افزایش خواهد یافت و از 7/416 هزار میلیارد ریال در سال 1378 به رقم 2/1126 هزار میلیارد ریال در سال 1379 و به 4/2252 هزار میلیارد در پایان برنامه سوم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی خواهد رسید. با مبنا قراردادن رقم 5/2 درصد برای صرفه جویی ، میزان صرفه جویی در انجام مبادلات در اقتصاد کشور از 4/25 هزار میلیارد ریال در سال 1379 به 3/56 هزار میلیارد در سال 1383 بالغ خواهد شد و در طول برنامه سوم این میزان به رقم 6/196 هزار میلیارد ریال خواهد رسید در عرصه تجارت خارجی نیز اگر به تجارت الکترونیک پرداخته شود ، با توجه به این که نسبت ارزش صادرات و واردات کالا در کشور  به تولید ناخالص داخلی حدود 30 درصد بوده است ، میزان صرفه جویی حاصل از الکترونیکی کردن مبادلات خارجی کشور معادل 30درصد ارقام مذکور برای کل اقتصاد کشور خواهد بود . یهنی میزان صرفه جویی از قم 62/7 هزار میلیارد در سال 1379 به 89/15هزار میلیارد ریال در سال 1383 خواهد رسید . به این ترتیب با توجه به ارقام بالا ، راه اندازی تجارت الکترونیکی در کشور یک الزام و از توجیه اقتصادی برخوردار است. (صنایعی، 1381)

2-11) تاثیر تجارت الکترونیک بر بیمه :

اینترنت و تجارت الکترونیک به عنوان دو بال مهم، نه تنها آغازگر تغییرات عمده در کسب و کارها شده، بلکه زندگی روزمره انسان‌ها را نیز تحت تاثیر قرار داده است. در مدت زمان بسیار کوتاهی، اینترنت به عنوان یک ابزار ارتباطی قلمداد شده و تحقیقات نشان داده است که آمریکائی‌ها در پذیرش آن پیشقدم بوده و علاقه زیادی را برای استفاده از اینترنت در خریدهای برخط ابراز کرده‌اند (برنف و دیگران، 1998).

2-12) کاربرد تجارت الکترونیک در صنعت بیمه :

امروزه خیلی از کسب و کارها مانند خرده فروشی، بانکداری و آژانس های مسافرتی (خدمات حمل و نقل) با استقبال از فناوری‌های جدید به خوبی تجارت الکترونیک را در حرفه خود به کار گرفته‌اند. حتی برخی از این کسب و کارها فرایندهای کسب و کار خود را هم اصلاح کرده و تغییرات حاکم بر کسب و کارشان را پذیرفته‌اند. در این بین، صنعت بیمه به کندی و با تأمل بیشتری گام برمی‌دارد. مهمترین دلیل برای این تعلل را می‌توان در این نکته خلاصه کرد که بیمه‌گران باید با دقت بالایی تعیین کنند که چه کاربردی (محصول و خدمات) برای این منظور بهره‌ور بوده و از همه مهمتر تحلیل هزینه-فایده آن را مشخص کنند. این بدین خاطر است که بعضی از کاربردهای تجارت الکترونیک در سایر کسب و کارها به سادگی در این صنعت قابل پیاده‌سازی نیست (ایزو، 1997).

تعامل در تجارت الکترونیک را می‌توان به طور کلی به پنج بخش تفکیک کرد: جستجو، ارزیابی، توزیع و تحویل، معامله (پرداخت) و خدمات پس از فروش. به عبارت دیگر، اولین گام در خرید بیمه‌نامه از طریق اینترنت با جستجوی سایتهایی برای بیمه‌نامه آغاز شده و بعد از آن مرحله ارزیابی هریک از بیمه‌نامه‌ها از نظر قیمت، مزایا، خدمات مربوطه و… برای ارضای نیازهای خریدار شروع شده و در گامهای بعدی، پس از توافق بیمه‌گر و بیمه‌گزار نحوه ارائه و تحویل بیمه‌نامه توأم با نحوه پرداخت حق بیمه از جمله مباحث مرتبط در تجارت الکترونیک در صنعت بیمه است. خدمات پس از فروش در صنعت بیمه، از اهمیت کمتری در مقایسه با سایر صنایع برخوردار است (دسگاپتا و سنگاپتا[1]، 2002).

تجارت الکترونیکی به معنای انجام دادن مبادلات تجاری ازطریق شبکه به ویژه اینترنت است.(Ratnasingam,2005).

تجارت الکترونیکی از داشتن یک سایت اینترنت فراتر میرود و شامل سفارش دادن،انجام دادن مناقصات کاریابی و کارمندیابی ومبادله اطلاعات است که با استفاده از فناوریها یا اطلاعات صورت میگیرد. درتجارت الکترونیکی، پول میتواند هم به روش سنتی وهم به روش الکترونیکی پرداخت شود. بسیاری از بازرگانان الکترونیکی، سیستمهای پرداخت مختلفی را به مشتریان خود پیشنهاد میکنند.( 2003و Levier) مهمترین مسأله در سیستمهای پرداخت الکترونیکی تأکید بر امنیت است(1999و Turban,).

تجارت الکترونیکی فرصتهای مهمی برای شرکتها ایجاد کرده که از طریق آن شرکتها میتوانند سهم بازار خود را گسترش دهند و در بازار بین المللی وارد شوند. این باکمترین هزینه وحداقل سرمایه گذاری قابل اجرا است. در دنیای تجارت الکترونیکی، شرکتها از این امکان برخوردار هستند که هم با تهیه کنندگان و هم با مشتریان بیشتر ارتباط برقرار کنند که از طرفی منجر به افزایش فروش و ازسوی دیگر منجر به دسترسی به منابع بیشتر با قیمتهای مناسب و هزینه کمتر میشود(Turban ,2005).

[1]Dasgupta Prithviraj and Sengupta Kasturi