آوریل 21, 2021

اصول هوش اخلاقی:/پایان نامه درباره هوش اخلاقی مدیران

1 min read
اصول هوش اخلاقی در مدیریت لنینک و کیل هوش اخلاقی را توانایی تشخیص درست از...

اصول هوش اخلاقی در مدیریت

لنینک و کیل هوش اخلاقی را توانایی تشخیص درست از اشتباه می‌دانند که با اصول جهانی سازگار است. به نظر آنان چهار اصل هوش اخلاقی، بدین گونه برای موفقیت مداوم سازمانی و شخصی ضروری است:

  • درستکاری: یعنی ایجاد هماهنگی بین آنچه که به آن باور داریم و آنچه که به آن عمل می‌کنیم. انجام آنچه که می‌دانیم درست است و گفتن حرف راست در تمام زمان‌ها. کسی که هوش اخلاقی بالایی دارد، به شیوه‌ای که با اصول و عقایدش سازگار باشد، عمل می‌کند.
  • مسئولیت‌پذیری: کسی که هوش اخلاقی بالایی دارد، مسئولیت اعمال و پیامدهای آن اعمال، همچنین اشتباهات و شکست‌های خود را نیز می‌پذیرد.
  • دلسوزی: توجه به دیگران که دارای تاثیر متقابل است. اگر نسبت به دیگران مهربان و دلسوز بودیم، آنان نیز در زمان نیاز با ما همدردی می‌کنند و مهربان خواهند بود.
  • بخشش: آگاهی از عیوب خود و تحمل اشتباهات دیگران (لینک و کیل 2005، 86).

2-2-4 هفت اصل ضروری هوش اخلاقی

اصول هوش اخلاقی از دیدگاه بوربا (2005) به شرح زیر می‌باشد:

  • همدردی[1]: تشخیص احساسات و علایق افراد که شامل مراحل زیر است:

الف) پرورش آگاهی؛

ب)افزایش حساسیت نسبت به احساس‌های دیگران؛

ج) هم‌دردی با دیدگاه اشخاص دیگر.

2- هوشیاری[2]: دانست راه صحیح و درست و عمل در همان راه، که شامل:

الف) ایجاد زمینه‌ای برای رشد اخلاقی؛

ب) ترویج معنویت برای تقویت هوشیاری و هدایت رفتار؛

ج) پرورش انضباط اخلاقی برای کمک به افراد به منظور یادگیری درست از خلاف.

3- خودکنترلی[3]: کنترل و تنظیم تفکرات و اعمال خود به طوری که بر هر فشار از درون و بیرون ایستادگی کنیم و در همان راهی عمل کنیم که احساس می‌کنیم درست است، که شامل:

الف)الگوسازی و اولویت‌بندی خودکنترلی افراد؛

ب)تشویق افراد به خودانگیزشی؛

ج) آموزش راه‌هایی به افراد برای رویارویی با وسوسه‌ها و تفکر قبل از عمل.

4- توجه و احترام[4]: ارزش قائل شدن برای دیگران با رفتار مودبانه و با ملاحظه، که شامل:

الف) انتقال معانی توجه به افراد از طریق آموزش دادن؛

ب) افزایش توجه به اقتدار و بی‌توجهی به بی‌ادبی و بی‌احترامی،

ج) تاکید بر رفتارهای خوب، ادب و تواضع که به عنوان تعارف در نظر گرفته می‌شود.

5- مهربانی[5]: توجه به نیازها و احساس‌های دیگران، که شامل:

الف) تدریس معنی و ارزش مهربانی؛

ب) ایجاد آستانه تحمل صفر برای زشتی و بدی؛

ج) تشویق مهربانی و خاطر نشان کردن اثرهای مثبت آن.

6- صبر وبردباری[6]: توجه به شان و حقوق تمام افراد حتی آنان که عقاید و رفتارشان با ما مخالف است، که شامل:

الف) پرورش صبر و تحمل از سنین پایین؛

ب) القای درک تنوع و گوناگونی؛

ج) مخالفت با کلیشه‌سازی و عدم تحمل تعصبات بی‌جهت.

7- انصاف[7]: انتخاب‌های عقلاتی و عمل به شیوه منصفانه، که شامل:

الف) رفتار با دیگران به روش منصفانه؛

ب) کمک به دیگران برای داشتن رفتار منصفانه؛

ج) تدریس روش‌هایی به افراد برای مقاومت در مقابل بی‌انصافی و بی‌عدالتی.

[1]empathy

[2] consciousness

[3]self-control

[4]respect

[5] kidness

[6] tolerance

[7] fairness

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.